English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §17–19 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
द्रौपद्युवाच । अशोच्यं नु कुतस्तस्या यस्या भर्ता युधिष्ठिरः । जानन्सर्वाणि दुःखानि किं मां त्वं परिपृच्छसि ॥
draupady uvāca । aśocyaṁ nu kutas tasyā yasyā bhartā yudhiṣṭhiraḥ । jānan sarvāṇi duḥkhāni kiṁ māṁ tvaṁ paripr̥cchasi ॥
यन्मां दासीप्रवादेन प्रातिकामी तदानयत् । सभायां पार्षदो मध्ये तन्मां दहति भारत ॥
yan māṁ dāsīpravādena prātikāmī tadānayat । sabhāyāṁ pārṣado madhye tan māṁ dahati bhārata ॥
पार्थिवस्य सुता नाम का नु जीवेत मादृशी । अनुभूय भृशं दुःखमन्यत्र द्रौपदीं प्रभो ॥
pārthivasya sutā nāma kā nu jīveta mādr̥śī । anubhūya bhr̥śaṁ duḥkham anyatra draupadīṁ prabho ॥
वनवासगतायाश्च सैन्धवेन दुरात्मना । परामर्शं द्वितीयं च सोढुमुत्सहते नु का ॥
vanavāsagatāyāś ca saindhavena durātmanā । parāmarśaṁ dvitīyaṁ ca soḍhum utsahate nu kā ॥
मत्स्यराज्ञः समक्षं च तस्य धूर्तस्य पश्यतः । कीचकेन पदा स्पृष्टा का नु जीवेत मादृशी ॥
matsyarājñaḥ samakṣaṁ ca tasya dhūrtasya paśyataḥ । kīcakena padā spr̥ṣṭā kā nu jīveta mādr̥śī ॥
एवं बहुविधैः क्लेशैः क्लिश्यमानां च भारत । न मां जानासि कौन्तेय किं फलं जीवितेन मे ॥
evaṁ bahuvidhaiḥ kleśaiḥ kliśyamānāṁ ca bhārata । na māṁ jānāsi kaunteya kiṁ phalaṁ jīvitena me ॥
योऽयं राज्ञो विराटस्य कीचको नाम भारत । सेनानीः पुरुषव्याघ्र स्यालः परमदुर्मतिः ॥
yo ’yaṁ rājño virāṭasya kīcako nāma bhārata । senānīḥ puruṣavyāghra syālaḥ paramadurmatiḥ ॥
स मां सैरन्ध्रिवेषेण वसन्तीं राजवेश्मनि । नित्यमेवाह दुष्टात्मा भार्या मम भवेति वै ॥
sa māṁ sairandhriveṣeṇa vasantīṁ rājaveśmani । nityam evāha duṣṭātmā bhāryā mama bhaveti vai ॥
तेनोपमन्त्र्यमाणाया वधार्हेण सपत्नहन् । कालेनेव फलं पक्वं हृदयं मे विदीर्यते ॥
tenopamantryamāṇāyā vadhārheṇa sapatnahan । kāleneva phalaṁ pakvaṁ hr̥dayaṁ me vidīryate ॥
भ्रातरं च विगर्हस्व ज्येष्ठं दुर्द्यूतदेविनम् । यस्यास्मि कर्मणा प्राप्ता दुःखमेतदनन्तकम् ॥
bhrātaraṁ ca vigarhasva jyeṣṭhaṁ durdyūtadevinam । yasyāsmi karmaṇā prāptā duḥkham etad anantakam ॥
को हि राज्यं परित्यज्य सर्वस्वं चात्मना सह । प्रव्रज्यायैव दीव्येत विना दुर्द्यूतदेविनम् ॥
ko hi rājyaṁ parityajya sarvasvaṁ cātmanā saha । pravrajyāyaiva dīvyeta vinā durdyūtadevinam ॥
यदि निष्कसहस्रेण यच्चान्यत्सारवद्धनम् । सायंप्रातरदेविष्यदपि संवत्सरान्बहून् ॥
yadi niṣkasahasreṇa yac cānyat sāravad dhanam । sāyaṁprātar adeviṣyad api saṁvatsarān bahūn ॥
रुक्मं हिरण्यं वासांसि यानं युग्यमजाविकम् । अश्वाश्वतरसंघांश्च न जातु क्षयमावहेत् ॥
rukmaṁ hiraṇyaṁ vāsāṁsi yānaṁ yugyam ajāvikam । aśvāśvatarasaṁghāṁś ca na jātu kṣayam āvahet ॥
सोऽयं द्यूतप्रवादेन श्रिया प्रत्यवरोपितः । तूष्णीमास्ते यथा मूढः स्वानि कर्माणि चिन्तयन् ॥
so ’yaṁ dyūtapravādena śriyā pratyavaropitaḥ । tūṣṇīm āste yathā mūḍhaḥ svāni karmāṇi cintayan ॥
दश नागसहस्राणि पद्मिनां हेममालिनाम् । यं यान्तमनुयान्तीह सोऽयं द्यूतेन जीवति ॥
daśa nāgasahasrāṇi padmināṁ hemamālinām । yaṁ yāntam anuyāntīha so ’yaṁ dyūtena jīvati ॥
तथा शतसहस्राणि नृणाममिततेजसाम् । उपासते महाराजमिन्द्रप्रस्थे युधिष्ठिरम् ॥
tathā śatasahasrāṇi nr̥ṇām amitatejasām । upāsate mahārājam indraprasthe yudhiṣṭhiram ॥
शतं दासीसहस्राणि यस्य नित्यं महानसे । पात्रीहस्तं दिवारात्रमतिथीन्भोजयन्त्युत ॥
śataṁ dāsīsahasrāṇi yasya nityaṁ mahānase । pātrīhastaṁ divārātram atithīn bhojayanty uta ॥
एष निष्कसहस्राणि प्रदाय ददतां वरः । द्यूतजेन ह्यनर्थेन महता समुपावृतः ॥
eṣa niṣkasahasrāṇi pradāya dadatāṁ varaḥ । dyūtajena hy anarthena mahatā samupāvr̥taḥ ॥
एनं हि स्वरसंपन्ना बहवः सूतमागधाः । सायंप्रातरुपातिष्ठन्सुमृष्टमणिकुण्डलाः ॥
enaṁ hi svarasaṁpannā bahavaḥ sūtamāgadhāḥ । sāyaṁprātar upātiṣṭhan sumr̥ṣṭamaṇikuṇḍalāḥ ॥
सहस्रमृषयो यस्य नित्यमासन्सभासदः । तपःश्रुतोपसंपन्नाः सर्वकामैरुपस्थिताः ॥
sahasram r̥ṣayo yasya nityam āsan sabhāsadaḥ । tapaḥśrutopasaṁpannāḥ sarvakāmair upasthitāḥ ॥
अन्धान्वृद्धांस्तथानाथान्सर्वान्राष्ट्रेषु दुर्गतान् । बिभर्त्यविमना नित्यमानृशंस्याद्युधिष्ठिरः ॥
andhān vr̥ddhāṁs tathānāthān sarvān rāṣṭreṣu durgatān । bibharty avimanā nityam ānr̥śaṁsyād yudhiṣṭhiraḥ ॥
स एष निरयं प्राप्तो मत्स्यस्य परिचारकः । सभायां देविता राज्ञः कङ्को ब्रूते युधिष्ठिरः ॥
sa eṣa nirayaṁ prāpto matsyasya paricārakaḥ । sabhāyāṁ devitā rājñaḥ kaṅko brūte yudhiṣṭhiraḥ ॥
इन्द्रप्रस्थे निवसतः समये यस्य पार्थिवाः । आसन्बलिभृतः सर्वे सोऽद्यान्यैर्भृतिमिच्छति ॥
indraprasthe nivasataḥ samaye yasya pārthivāḥ । āsan balibhr̥taḥ sarve so ’dyānyair bhr̥tim icchati ॥
पार्थिवाः पृथिवीपाला यस्यासन्वशवर्तिनः । स वशे विवशो राजा परेषामद्य वर्तते ॥
pārthivāḥ pr̥thivīpālā yasyāsan vaśavartinaḥ । sa vaśe vivaśo rājā pareṣām adya vartate ॥
प्रताप्य पृथिवीं सर्वां रश्मिवानिव तेजसा । सोऽयं राज्ञो विराटस्य सभास्तारो युधिष्ठिरः ॥
pratāpya pr̥thivīṁ sarvāṁ raśmivān iva tejasā । so ’yaṁ rājño virāṭasya sabhāstāro yudhiṣṭhiraḥ ॥
यमुपासन्त राजानः सभायामृषिभिः सह । तमुपासीनमद्यान्यं पश्य पाण्डव पाण्डवम् ॥
yam upāsanta rājānaḥ sabhāyām r̥ṣibhiḥ saha । tam upāsīnam adyānyaṁ paśya pāṇḍava pāṇḍavam ॥
अतदर्हं महाप्राज्ञं जीवितार्थेऽभिसंश्रितम् । दृष्ट्वा कस्य न दुःखं स्याद्धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ॥
atadarhaṁ mahāprājñaṁ jīvitārthe ’bhisaṁśritam । dr̥ṣṭvā kasya na duḥkhaṁ syād dharmātmānaṁ yudhiṣṭhiram ॥
उपास्ते स्म सभायां यं कृत्स्ना वीर वसुंधरा । तमुपासीनमद्यान्यं पश्य भारत भारतम् ॥
upāste sma sabhāyāṁ yaṁ kr̥tsnā vīra vasuṁdharā । tam upāsīnam adyānyaṁ paśya bhārata bhāratam ॥
एवं बहुविधैर्दुःखैः पीड्यमानामनाथवत् । शोकसागरमध्यस्थां किं मां भीम न पश्यसि ॥
evaṁ bahuvidhair duḥkhaiḥ pīḍyamānām anāthavat । śokasāgaramadhyasthāṁ kiṁ māṁ bhīma na paśyasi ॥