संजय उवाच । काल्यमानेषु सैन्येषु शैनेयेन ततस्ततः । भारद्वाजः शरव्रातैर्महद्भिः समवाकिरत् ॥
saṁjaya uvāca । kālyamāneṣu sainyeṣu śaineyena tatas tataḥ । bhāradvājaḥ śaravrātair mahadbhiḥ samavākirat ॥
Who speaks here संजय saṃjaya
English for this adhyāya (section level, not verse by verse): Ganguli’s translation, approximately §115–117 Ganguli follows a different edition, so the match is approximate.
संजय उवाच । काल्यमानेषु सैन्येषु शैनेयेन ततस्ततः । भारद्वाजः शरव्रातैर्महद्भिः समवाकिरत् ॥
saṁjaya uvāca । kālyamāneṣu sainyeṣu śaineyena tatas tataḥ । bhāradvājaḥ śaravrātair mahadbhiḥ samavākirat ॥
स संप्रहारस्तुमुलो द्रोणसात्वतयोरभूत् । पश्यतां सर्वसैन्यानां बलिवासवयोरिव ॥
sa saṁprahāras tumulo droṇasātvatayor abhūt । paśyatāṁ sarvasainyānāṁ balivāsavayor iva ॥
ततो द्रोणः शिनेः पौत्रं चित्रैः सर्वायसैः शरैः । त्रिभिराशीविषाकारैर्ललाटे समविध्यत ॥
tato droṇaḥ śineḥ pautraṁ citraiḥ sarvāyasaiḥ śaraiḥ । tribhir āśīviṣākārair lalāṭe samavidhyata ॥
तैर्ललाटार्पितैर्बाणैर्युयुधानस्त्वजिह्मगैः । व्यरोचत महाराज त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥
tair lalāṭārpitair bāṇair yuyudhānas tv ajihmagaiḥ । vyarocata mahārāja triśr̥ṅga iva parvataḥ ॥
ततोऽस्य बाणानपरानिन्द्राशनिसमस्वनान् । भारद्वाजोऽन्तरप्रेक्षी प्रेषयामास संयुगे ॥
tato ’sya bāṇān aparān indrāśanisamasvanān । bhāradvājo ’ntaraprekṣī preṣayām āsa saṁyuge ॥
तान्द्रोणचापनिर्मुक्तान्दाशार्हः पततः शरान् । द्वाभ्यां द्वाभ्यां सुपुङ्खाभ्यां चिच्छेद परमास्त्रवित् ॥
tān droṇacāpanirmuktān dāśārhaḥ patataḥ śarān । dvābhyāṁ dvābhyāṁ supuṅkhābhyāṁ ciccheda paramāstravit ॥
तामस्य लघुतां द्रोणः समवेक्ष्य विशां पते । प्रहस्य सहसाविध्यद्विंशत्या शिनिपुंगवम् ॥
tām asya laghutāṁ droṇaḥ samavekṣya viśāṁ pate । prahasya sahasāvidhyad viṁśatyā śinipuṁgavam ॥
पुनः पञ्चाशतेषूणां शतेन च समार्पयत् । लघुतां युयुधानस्य लाघवेन विशेषयन् ॥
punaḥ pañcāśateṣūṇāṁ śatena ca samārpayat । laghutāṁ yuyudhānasya lāghavena viśeṣayan ॥
समुत्पतन्ति वल्मीकाद्यथा क्रुद्धा महोरगाः । तथा द्रोणरथाद्राजन्नुत्पतन्ति तनुच्छिदः ॥
samutpatanti valmīkād yathā kruddhā mahoragāḥ । tathā droṇarathād rājann utpatanti tanucchidaḥ ॥
तथैव युयुधानेन सृष्टाः शतसहस्रशः । अवाकिरन्द्रोणरथं शरा रुधिरभोजनाः ॥
tathaiva yuyudhānena sr̥ṣṭāḥ śatasahasraśaḥ । avākiran droṇarathaṁ śarā rudhirabhojanāḥ ॥
लाघवाद्द्विजमुख्यस्य सात्वतस्य च मारिष । विशेषं नाध्यगच्छाम समावास्तां नरर्षभौ ॥
lāghavād dvijamukhyasya sātvatasya ca māriṣa । viśeṣaṁ nādhyagacchāma samāvāstāṁ nararṣabhau ॥
सात्यकिस्तु ततो द्रोणं नवभिर्नतपर्वभिः । आजघान भृशं क्रुद्धो ध्वजं च निशितैः शरैः । सारथिं च शतेनैव भारद्वाजस्य पश्यतः ॥
sātyakis tu tato droṇaṁ navabhir nataparvabhiḥ । ājaghāna bhr̥śaṁ kruddho dhvajaṁ ca niśitaiḥ śaraiḥ । sārathiṁ ca śatenaiva bhāradvājasya paśyataḥ ॥
लाघवं युयुधानस्य दृष्ट्वा द्रोणो महारथः । सप्तत्या सात्यकिं विद्ध्वा तुरगांश्च त्रिभिस्त्रिभिः । ध्वजमेकेन विव्याध माधवस्य रथे स्थितम् ॥
lāghavaṁ yuyudhānasya dr̥ṣṭvā droṇo mahārathaḥ । saptatyā sātyakiṁ viddhvā turagāṁś ca tribhis tribhiḥ । dhvajam ekena vivyādha mādhavasya rathe sthitam ॥
अथापरेण भल्लेन हेमपुङ्खेन पत्रिणा । धनुश्चिच्छेद समरे माधवस्य महात्मनः ॥
athāpareṇa bhallena hemapuṅkhena patriṇā । dhanuś ciccheda samare mādhavasya mahātmanaḥ ॥
सात्यकिस्तु ततः क्रुद्धो धनुस्त्यक्त्वा महारथः । गदां जग्राह महतीं भारद्वाजाय चाक्षिपत् ॥
sātyakis tu tataḥ kruddho dhanus tyaktvā mahārathaḥ । gadāṁ jagrāha mahatīṁ bhāradvājāya cākṣipat ॥
तामापतन्तीं सहसा पट्टबद्धामयस्मयीम् । न्यवारयच्छरैर्द्रोणो बहुभिर्बहुरूपिभिः ॥
tām āpatantīṁ sahasā paṭṭabaddhām ayasmayīm । nyavārayac charair droṇo bahubhir bahurūpibhiḥ ॥
अथान्यद्धनुरादाय सात्यकिः सत्यविक्रमः । विव्याध बहुभिर्वीरं भारद्वाजं शिलाशितैः ॥
athānyad dhanur ādāya sātyakiḥ satyavikramaḥ । vivyādha bahubhir vīraṁ bhāradvājaṁ śilāśitaiḥ ॥
स विद्ध्वा समरे द्रोणं सिंहनादममुञ्चत । तं वै न ममृषे द्रोणः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥
sa viddhvā samare droṇaṁ siṁhanādam amuñcata । taṁ vai na mamr̥ṣe droṇaḥ sarvaśastrabhr̥tāṁ varaḥ ॥
ततः शक्तिं गृहीत्वा तु रुक्मदण्डामयस्मयीम् । तरसा प्रेषयामास माधवस्य रथं प्रति ॥
tataḥ śaktiṁ gr̥hītvā tu rukmadaṇḍām ayasmayīm । tarasā preṣayām āsa mādhavasya rathaṁ prati ॥
अनासाद्य तु शैनेयं सा शक्तिः कालसंनिभा । भित्त्वा रथं जगामोग्रा धरणीं दारुणस्वना ॥
anāsādya tu śaineyaṁ sā śaktiḥ kālasaṁnibhā । bhittvā rathaṁ jagāmogrā dharaṇīṁ dāruṇasvanā ॥
ततो द्रोणं शिनेः पौत्रो राजन्विव्याध पत्रिणा । दक्षिणं भुजमासाद्य पीडयन्भरतर्षभ ॥
tato droṇaṁ śineḥ pautro rājan vivyādha patriṇā । dakṣiṇaṁ bhujam āsādya pīḍayan bharatarṣabha ॥
द्रोणोऽपि समरे राजन्माधवस्य महद्धनुः । अर्धचन्द्रेण चिच्छेद रथशक्त्या च सारथिम् ॥
droṇo ’pi samare rājan mādhavasya mahad dhanuḥ । ardhacandreṇa ciccheda rathaśaktyā ca sārathim ॥
मुमोह सारथिस्तस्य रथशक्त्या समाहतः । स रथोपस्थमासाद्य मुहूर्तं संन्यषीदत ॥
mumoha sārathis tasya rathaśaktyā samāhataḥ । sa rathopastham āsādya muhūrtaṁ saṁnyaṣīdata ॥
चकार सात्यकी राजंस्तत्र कर्मातिमानुषम् । अयोधयच्च यद्द्रोणं रश्मीञ्जग्राह च स्वयम् ॥
cakāra sātyakī rājaṁs tatra karmātimānuṣam । ayodhayac ca yad droṇaṁ raśmīñ jagrāha ca svayam ॥
ततः शरशतेनैव युयुधानो महारथः । अविध्यद्ब्राह्मणं संख्ये हृष्टरूपो विशां पते ॥
tataḥ śaraśatenaiva yuyudhāno mahārathaḥ । avidhyad brāhmaṇaṁ saṁkhye hr̥ṣṭarūpo viśāṁ pate ॥
तस्य द्रोणः शरान्पञ्च प्रेषयामास भारत । ते तस्य कवचं भित्त्वा पपुः शोणितमाहवे ॥
tasya droṇaḥ śarān pañca preṣayām āsa bhārata । te tasya kavacaṁ bhittvā papuḥ śoṇitam āhave ॥
निर्विद्धस्तु शरैर्घोरैरक्रुध्यत्सात्यकिर्भृशम् । सायकान्व्यसृजच्चापि वीरो रुक्मरथं प्रति ॥
nirviddhas tu śarair ghorair akrudhyat sātyakir bhr̥śam । sāyakān vyasr̥jac cāpi vīro rukmarathaṁ prati ॥
ततो द्रोणस्य यन्तारं निपात्यैकेषुणा भुवि । अश्वान्व्यद्रावयद्बाणैर्हतसूतान्महात्मनः ॥
tato droṇasya yantāraṁ nipātyaikeṣuṇā bhuvi । aśvān vyadrāvayad bāṇair hatasūtān mahātmanaḥ ॥
स रथः प्रद्रुतः संख्ये मण्डलानि सहस्रशः । चकार राजतो राजन्भ्राजमान इवांशुमान् ॥
sa rathaḥ pradrutaḥ saṁkhye maṇḍalāni sahasraśaḥ । cakāra rājato rājan bhrājamāna ivāṁśumān ॥
अभिद्रवत गृह्णीत हयान्द्रोणस्य धावत । इति स्म चुक्रुशुः सर्वे राजपुत्राः सराजकाः ॥
abhidravata gr̥hṇīta hayān droṇasya dhāvata । iti sma cukruśuḥ sarve rājaputrāḥ sarājakāḥ ॥
ते सात्यकिमपास्याशु राजन्युधि महारथाः । यतो द्रोणस्ततः सर्वे सहसा समुपाद्रवन् ॥
te sātyakim apāsyāśu rājan yudhi mahārathāḥ । yato droṇas tataḥ sarve sahasā samupādravan ॥
तान्दृष्ट्वा प्रद्रुतान्सर्वान्सात्वतेन शरार्दितान् । प्रभग्नं पुनरेवासीत्तव सैन्यं समाकुलम् ॥
tān dr̥ṣṭvā pradrutān sarvān sātvatena śarārditān । prabhagnaṁ punar evāsīt tava sainyaṁ samākulam ॥
व्यूहस्यैव पुनर्द्वारं गत्वा द्रोणो व्यवस्थितः । वातायमानैस्तैरश्वैर्हृतो वृष्णिशरार्दितैः ॥
vyūhasyaiva punar dvāraṁ gatvā droṇo vyavasthitaḥ । vātāyamānais tair aśvair hr̥to vr̥ṣṇiśarārditaiḥ ॥
पाण्डुपाञ्चालसंभग्नं व्यूहमालोक्य वीर्यवान् । शैनेये नाकरोद्यत्नं व्यूहस्यैवाभिरक्षणे ॥
pāṇḍupāñcālasaṁbhagnaṁ vyūham ālokya vīryavān । śaineye nākarod yatnaṁ vyūhasyaivābhirakṣaṇe ॥
निवार्य पाण्डुपाञ्चालान्द्रोणाग्निः प्रदहन्निव । तस्थौ क्रोधाग्निसंदीप्तः कालसूर्य इवोदितः ॥
nivārya pāṇḍupāñcālān droṇāgniḥ pradahann iva । tasthau krodhāgnisaṁdīptaḥ kālasūrya ivoditaḥ ॥